Frank de Miranda is geboren te Bloemendaal (nh) op 8 maart 1913. Zijn vader Abraham werkte hier als ontwerper/kunstenaar. Abraham kwam uit een artistieke familie en had een joodse opvoeding genoten. Frank de Miranda voelde een grote verbondenheid met zijn joodse achtergrond. Later bestudeerde hij de Tenach en sloot hij zich aan bij een zionistische beweging. De Miranda gaf les in het Hebreeuws en op latere leeftijd ook bijbelles. Van 1925 tot 1931 volgde de jonge Frank onderwijs aan het Baarnsch Lyceum. Toen Miranda in 1925 twaalf werd, kocht zijn vader een pottenbakkersoven voor hem. Hij kreeg lessen in pottenbakken en beeldhouwen van zijn vader en van de glazuurkunstenaar Joseph Mendes da Costa, die hij op achttienjarige leeftijd had leren kennen. De Miranda volgde een verdere opleiding aan de Amsterdamse Nijverheidsschool Quellinus bij Bert Nienhuis. De Miranda bleef geïnspireerd door het werk van Da Costa, met wie hij tot diens overlijden in 1939 nauw contact onderhield. De Miranda legde zich toe op aardewerk met zoutglazuur, dat net als het werk van Mendes da Costa doorgaans ook met zoutglazuur was bedekt. Daarnaast maakte De Miranda ook houten bustes, eveneens geïnspireerd door het werk van Mendes da Costa. Vanaf circa 1953 maakte de Miranda geen keramiek meer. Van 1956 tot 1959 studeerde De Miranda pedagogiek aan de Universiteit van Utrecht. Vervolgens werkte hij als psycholoog en publicist. Frank de Miranda overlijdt te Ede op 12 november 1986. Hij was een Nederlandse beeldhouwer, psycholoog en publicist.
Afbeeldingen: kop (coll. Keramiekmuseum Princessehof, Leeuwarden); klein potje met noppen, zoutglazuur (coll. Capriolus); jampot, zoutglazuur (coll. Capriolus).


