Anne van der Waerden is geboren te Amsterdam op 8 februari 1945. Van haar twaalfde tot haar zeventiende heeft Anne leren pottenbakken bij Frieda Koch (1923-1995). In 1962 ging ze aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs (nu de Gerrit Rietveld Academie) studeren bij docent ceramiek Willem Hendrik de Vries, die daarnaast werkte als adviseur en ontwerper bij Keramische Industrie Fris Edam. De Vries eiste van zijn studenten dat zij zich toelegden op gebruikskeramiek. Al na enige jaren was dat voor Van der Waerden reden om de opleiding te verlaten. Wel had ze van Theo Dobbelmann, ook leraar aan de Kunstnijverheidsschool, de fijne kneepjes van het maken van glazuren geleerd. Anne was actief als keramiste in Amsterdam van 1965 tot 1972 en in Vianen van 1972 tot 1990. Na het verlaten van de Kunstnijverheidsschool woonde Van der Waerden inmiddels samen met kunstenaar (schilder) John Wortel in het centrum van Amsterdam. Ze beleefde een doorbraak toen Benno Premsela haar werk ontdekte en haar enige tijd later, in 1971, opnam als enige keramiste in de groepstentoonstelling “Atelier 9” in het Stedelijk Museum Amsterdam. Vele tentoonstellingen zouden volgen, waaronder in de toonaangevende Galerie Kapelhuis in Amersfoort (solotentoonstellingen in 1971, 1974, 1975 en 1984, de laatste met haar keramisch vormonderzoek “Variaties op de pot”) en in de Gemeentelijke Van Reekumgalerij in Apeldoorn (in 1978). Andere tentoonstellingen combineerden het werk van Van der Waerden met dat van haar man John Wortel, zoals in het Stedelijk Museum Vianen, 2018. Tot 1985 maakte zij voornamelijk grote keramische plastieken opgebouwd uit aan elkaar gemonteerde platen in piramide- en kubusvorm. En daarnaast met de hand op de draaischijf gevormde schaal- en vaasvormige stukken, in veel gevallen als dubbelvorm met een eveneens handgedraaid voetstuk. Veel van deze stukken zijn voorzien van een transparant mat glazuur, een lithium-zinkglazuur, in kleuren zoals lichtgrijs, Egyptisch blauw en lichtgroen. Na 1985 ging ze samenwerken met Kees Hoogendam, een keramist met een hoge graad van artisanaal kunnen. Van der Waerdens stukken met hem worden een hele maat groter, waaronder manshoge vazen. Het matte glazuur maakt plaats voor een wat ruwere engobe in zowel lichte als donkere kleuren. Vanaf 1990 ging Van der Waerden ook ontwerpen in glas. De eerste jaren werden haar ontwerpen uitgevoerd bij Royal Leerdam, later in Tsjechië. Anne woont en werkt in Driebergen van 1990 tot 2002. In 1990 werd Van der Waerden door de kristalafdeling van Royal Leerdam gevraagd als designer op te treden. Ze ontwierp meest zware stukken, resulterend in een als het ware dubbelvorm met een gekleurde bovenkant en transparante voet. Koningin Beatrix zocht een van deze objecten uit om als cadeau te presenteren tijdens een staatsbezoek in Japan. In 2004 zette Anne van der Waerden een punt achter haar carrière en ging terug in Amsterdam wonen. Een tentoonstelling bij Galerie Carla Koch in Amsterdam volgde in 2008 (tekst bron Wikipedia).
Afbeeldingen: Anne van der Waerden, jeugdportret (bron website kunstenaar); Anne in haar atelier (bron Galerie Kapelhuis boek); Anne in ca. 2019 (bron Linkedin); 2 objecten met voetstuk (coll. Capriolus); trapeziumvormig object (coll. Capriolus – verkocht); vroeg object (coll. Museum Boijmans van Beuningen Rotterdam).
Mieke Spruit-Ledeboer schreef over haar in 1985: “De diepgang van haar werk en het voortdurend streven naar perfectionering geven haar een plaats te midden van de beste keramische kunstenaars van ons land.”




